Жузеппе Верди

Сүлөөтэ Нэбтэрхэй Толи — Википеэдиһээ
Шууд ошохо: тамаралга, хайха
Жузеппе Фортунато Верди
Giuseppe Fortunino Francesco Verdi
Ажал үйлэ:

хүгжэмэй зохёолшо (дууриин зохёолшо), хүгжэмшэ, багша

Түрэһэн үдэр:

1813 оной 11 һарын 9

Түрэһэн газар:

Ронкола, Буссето хажууда, Франци

Уласай эрхэтэн:

Пармын гүнтэ улас,
Ломбардо-Венециин хаанта улас,
Flag of Italy (1861-1946).svgИталиин хаанта улас

Наһа бараһан үдэр:

1901 оной 1 һарын 27 (87 наһатай)

Наһа бараһан газар:

Милан

Гарай үзэг:

Giuseppe Verdi signature.jpg

Жузеппе Фортунато Верди (Giuseppe Fortunino Francesco Verdi, 1813 оной 11 һарын 9 эсбэл 101901 оной 1 һарын 27) Италиин хүгжэмэй зохёолшо байба.

Намтар[заһабарилха]

Италиин хүгжэмэй алдарта зохёолшо Жузеппе Фортунато Верди бага залуу наһаа гашигдал зоблонто амидрал дунда үнгэрөөжээ. Тэрэ багааһааа хүгжэмдэ дуратай боложо, гос абияаһань тодорһон юм. Арбан наһатайдаа нютагиинхаа сүмын бадралта бишгүүршэ, табан жэлын дараа зэргэлдээхэ хотынхоо найрал хүгжэмын ударидааша болоһон тохёолдол бэшэ байлаа. Тэрэ үеээһээ хүгжэмын зохёол бэшэжэ эхилжээ.

Түүнэй "Оберто" хэмээхэ анханай дуурие 1839 ондо Милан хотын “Ла Скала” театрта амжилтатай тогложээ. 1842 ондо зохёоһон "Набукко" (Навуходоносор) гэдэг дуури Вердие Итали даяар хайр хүнүүдтэй хүгжэмын зохёолшо бологожээ. Энэ үеһэ Италиин эхэ ороншэд үндэһэнэй тусгаар тогтонолой түлөө тэмсэлдэ арад олоные уряалжа байһан саг бэлээ. Верди, тэдэнэй нэгэн адил Эхэ ороноо Австриин эзлэн түрэмгиилэгшэдһээ сүлөөлэхые чин сэнтгэлһээ хүсэшэ байба. Иммһээ арад түмэныхээ һанаа хүсэлые илэрхылһэн "Набукко" болон энэ үедэ бэшэһэн бусад дууринь хариин бооллогшодой эсрэг тэмсэлэй зэбсэг болоһон юм. Тэдэгээр дуурын эрэмгий айзам бүхы найрал дуунууд эхэ ороншодой һүлдэ дуулал боложо түгэжээ. Тиимһээ италишууд Ж. Вердие "хүгжэмшэ Гарибальди", "хубисхалай маестро" гэжэ бахархан нэрэлэхэ боложээ. 1850-аад онойхээр зохёогдоһон "Риголетто", "Юрөөлшэ", "Травиата" зэрэг дууринууд түүнэй алдар нэрые хилиин шанадад суурайтуулаба. Хүгжэмэй зохёолшо хэдиигээр түүхын баатарлаг ябадалые дүрслэхэ ябадалһаа хүнэдырһэн болобшье уран бүтээлынхээ үзэл һанаанай чиг баримжааг үшүүхэншье өөршилһэнгүй. Тэрээр хүрэнгэтэ ниигэмэй бузар булай байдалые уудлан илшилжэ байба. Ж. Верди дуурын хэбшэмэл уламжалалые зоригтой эбэдэн, зохёолой дүр, үг хэллэгт онсогой анхаарша, арадай дуунда ойро аялгуутай дуури бүтээхэ боложээ. Ф. Шиллерын уран бүтээлэй үйлэ ябадалда үндэһэлэн хэдэ хэдэн дуури бэшэһэнэй нэгэ "Дон Карлиос" юм. Театрта гос тохирһон, хурс тодо ангилал бүхы В. Гюгогой зүжэгэй зохёолууд түүндэ онсогой ойро дотоно байһан бүгөөд "Эрнани", "Риголетто" гэдэг шилдэг дууринууд түүнэй зүжэгһээ үндэһэлэжээ.

1871 ондо Ж. Верди Суэцын һубагай нээлтэд зорюулжа "Аида" дуури бэшэбэ. Дүрые бүхэ талаар гүнзэгэй нээжэ, ниитэлые шинжые реалист ёһоноор гаргаха аргые тэрэ Шекспирһээ һуршээ. "Макбет" (1847) хэмээхэ дуури болон хүгжэмэй юртэмсые гайхуулһан "Отелло" (1887), "Фальстаф" (1893) дууринуудад Шекспирын зохёолой үзэл һанаа, үйлэ ябадал тусгагдаһан байдаг. Ж. Вердиин бүтээлүүд арадашье шанартай, хүнлэг энэрэнгүй үзэлтэй байдгаараа хүн түрэлхэтнэй соёлой үбдэ хүндэтэй байр эзэлдэг юм.

Джузеппе Вердиин дууринууд[заһабарилха]

Буссето хотодо Джузеппе Вердиин баримал, 1879
  • Оберто, Сан-Бонифачогой гүн — 1839
  • Нэгэ сагай хаан (Un Giorno di Regno) — 1840
  • Набукко, буюу Навуходоносор (Nabucco) — 1842
  • Нэгэдүгээр загалмайтанай аян дайнай Ломбардшад (I Lombardi') — 1843
  • Эрнани (Ernani) — 1844. Виктор Гюгогой зохёолой дахи
  • Двое Фоскари (I due Foscari) — 1844. Джордж Гордон Байрон зохёолой дахи
  • Жанна д’Арк (Giovanna d’Arco) — 1845. Фридрих Шиллерай «Орлеанай басаган» зохёолой дахи
  • Альзира (Alzira) — 1845. Вольтерай зохёолой дахи
  • Аттила (Attila) — 1846. Захариус Вернерай «Аттила, хүннүгэй ударидагша»
  • Макбет (Macbeth) — 1847. Шекспирай зохёолой дахи
  • Тонуулшад (I masnadieri) — 1847. Фридрих Шиллерай зохёолой дахи
  • Иерусалим (Jérusalem) — 1847 (Версия Ломбардцев)
  • Корсар (Il corsaro) — 1848. Джордж Гордон Байрон зохёолой дахи
  • Леньяногой байлдаан (La battaglia di Legnano) — 1849. Жозеф Мериин «Тулузагай байлдаан» зохёолой дахи
  • Луиза Миллер (Luisa Miller) — 1849. Фридрих Шиллерай «Мэхэ ба дуран» зохёолой дахи
  • Стиффелио (Stiffelio) — 1850. «Арюун аба, буюу Евангелие ба зүрхэн», зохёолшод Эмиль Сувестр и Эжен Буржуа.
  • Риголетто (Rigoletto) — 1851. Виктор Гюгогой «Хаан һамаарна»
  • Трубадур (Il Trovatore) — 1853. Антонио Гарсиа Гутьерресай зохёол
  • Травиата (La Traviata) — 1853. А. Дюма хүбүүнай«Камелитай дама»
  • Сицилиин урда үдэр (Les vêpres siciliennes) — 1855. «Альба гүн» Эжен Скрибай ба Шарль Деверьегай зохёол
  • Джованна де Гусман (Giovanna de Guzman) («Сицилиин урда үдэр»эй верси).
  • Симон Бокканегра (Simon Boccanegra) — 1857. Антонио Гарсиа Гутьерресагай зохёол.
  • Арольдо (Aroldo) — 1857 («Стиффелио» верси)
  • Маскарад Баал (Un ballo in maschera) — 1859.
  • Хуби заяанай хүсэн (La forza del destino) — 1862 он. Анхеля де Сааведрай «Дон Альваро, буюу хуби заяанай хүсэн»эй, Ривас гүн автортай. Санкт-Петербургай Ехэ (Шүлүүн) театр соо премьертай
  • Дон Карлос (Don Carlos) — 1867. Фридрих Шиллерай зохёолой дахи
  • Аида (Aida) — 1871. Каирай театр соо премьертай
  • Отелло (Otello) — 1887. Шекспирай зохёолой дахи
  • Фальстаф (Falstaff) — 1893. Шекспирай «Виндзорой наада хараһаша» зохёолой дахи

Ном зохёол[заһабарилха]

  • Бушен А., Рождение оперы. (Молодой Верди). Роман, M., 1958.
  • Галь Г. Брамс. Вагнер. Верди. Три мастера — три мира. М., 1986.
  • Орджоникидзе Г. Оперы Верди на сюжеты Шекспира, M., 1967.
  • Соловцова Л. А. Дж. Верди. М., Джузеппе Верди. Жизненный и творческий путь, М. 1986.
  • Тароцци Джузеппе Верди. М., 1984.
  • Эсе Ласло. Если бы Верди вёл дневник… — Будапешт, 1966.

Холбооһон[заһабарилха]