Борис Перчаткин
| Борис Георгиевич Перчаткин | |
| Төрһөн огноо |
01.07.1946 |
|---|---|
| Төрһөн газар | |
| Шажан мөргөл | |
| Мэргэжил |
Хүний эрхийг хамгаалагч, шажанай зүтгэлтэн |
| Үр хүүгэд |
6[1] |
Борис Георгиевич Перчаткин (орос: Борис Георгиевич Перчаткин; 1946 оной 7 һарын 1-ндэ төрһөн) — зөвлөлтийн ба америкын хүний эрхийг хамгаалагч, 1970-аад оной эсэс ба 1980-аад оной эхээр Находка хотод эхэлһэн шажанай цагаачлалын хөдөлгөөний нэгэн гол удирдагч[1]. 1989 ондо тэрэ Америкын Нэгэдэһэн Уласта «Лаутенбергын нэмэлтэ оруулалга» (Lautenberg Amendment) батлуулах лобби ажлыг удирдһан бөгөөд үүнэй үр дүндэ хуучин Зөвлөлт Холбоото Уласай орнуудһаа 1 сая орчим шажанай цөөнхийн гишүүд АНУ руу хууль ёсоор цагаачлах эрхэтэй болоһон юм[2].
Намтар
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]Бага нас ба сүмд орһон нь
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]Борис Перчаткин цэргийн нисгэгчийн гэр бүлдэ төрһөн. Борисыг бага байхад эцэг нь авто ослоор нас барһан. Хэдэн оной дараа эх нь өөр цэргийн хүнтэй гэрлэһэн. Гэбэч 1953 ондо тэрэний хойд эцэг нь бослогын үеэр тушаал биелүүлэхээс татгалзһан хэргээр баривчлагдаж, Воркута хотойн албадан хөдөлмөрийн лагерьт 25 жил ял эдэлхээр шийтгүүлһэн[1]. 16 насандаа Борис Находка хотод пятидесятник сүмийг олж, гишүүн нь болоһон. Үүнэй дараа тэрэ Зөвлөлт Холбоото Уласта сүсэгтнүүдийг хавчин шахаж байгаа тухай мэдээлэл цуглуулж, гадаадын сэтгүүлчидтэй идэвхтэй хуваалцаж эхэлһэн[3].
Цагаачлалын хөдөлгөөн ба диссидентүүдтэй харилцаа холбоо тогтооһон нь
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]1976 ондо Перчаткин хамтран зүтгэгч Василий Патрушев, В. А. Бурлаченко, Владимир Степанов нарын хамт Москва хотод зөвлөлтийн диссидентүүдтэй холбоо тогтооһон[1]. Диссидентүүд тэдэндэ өсөн нэмэгдэж байгаа цагаачлалын хөдөлгөөнд зохион байгуулалттай хэлбэр өгөхийг зөвлөһөн[1]. Тэрэ ондо Москвагийн Хельсинкийн хэсгийн төлөөлөгч Л. В. Воронина Находка хотод айлчилһан[1]. Тэрэ цагһаа эхлэн Перчаткин Зөвлөлт Холбоото Уласһаа пятидесятникуудыг олноор нь гаргах ажлыг зохион байгуулахаар идэвхтэй ажиллаһан[1]. Тэрэ мөн НҮБ, Сүмүүдийн дэлхийн зөвлөл (WCC) болон Хельсинкийн хэлэлцээрт гарын үсэг зурһан орнуудын төрийн тэргүүнүүдэд хандаж, ЗХУ-д сүсэгтнүүдийг хавчин шахаж байгаа тухай мэдээлж байһан[4].
1977 ондо Николай Горетийн хамт пятидесятникуудын нэрийн өмнөөс баривчлагдһан диссидентүүд Александр Гинзбург, Юрий Орлов, Анатолий Щаранский нарыг хамгаалж үг хэлһэн[1]. Тэрэ ондо бусад христиан урсгалын сүсэгтнүүдтэй хамт хавчигдаж буй христианчуудад нутаг буцах зөвшөөрөл олгохыг шаардаж нийтийн өлсгөлөнд оролцһон[5].
1978 оной 12 һарын 20-ндэ Перчаткин Находка хотой шуудангаас АНУ-ын Ерөнхийлөгч Джимми Картер руу Шинэ оной цахилгаан мэдээ явуулж, шажанай эрх чөлөөгүй хүмүүст анхаарал хандуулахыг хүсһэн[1][4][6].
1979 оноос эхлэн тэрэ цагаачлахыг хүссэн сүсэгтнүүдэд зориулһан төвийг байгуулах зохион байгуулалтын ажлыг удирдһан. 1980 ондо тэрэ шинээр байгуулагдһан «Зөвлөлтийн пятидесятник сүмүүдийн цагаачлалын зөвлөл»-ийн нарийн бичгийн даргаар сонгогдһон[1].
Төрийн хавчлага ба баривчилгаа
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]Цагаачлах өргөдөл гаргаһан сүсэгтнүүдийн хорооны хамгийн идэвхтэй гишүүний хувьд тэрэ Зөвлөлтийн эрх баригчдын гол бай болһон[1]. Орон нутгийн хэвлэл мэдээллээр тэрэний ба тэрэний гэр бүлийн эсрэг гүтгэлгийн том кампанит ажил өрнүүлһэн[1].
1980 оной 8 һарын 21-ндэ Перчаткиныг Находка хотод баривчилһан[1]. 1981 оной 3 һарын эсэсээр[7], ЗХУ-ын Эрүүгийн хуулийн 190.1 дэх заалтаар («Зөвлөлтийн төр ба нийгмийн байгууллыг гутаан доромжилһон худал цуу яриа тархааһан»), тэрэнийг 2 жил лагерьт хорих ялаар шийтгэһэн[7]. Америкийн дуу хоолой радио станцын мэдээлснээр, байцаалт ба шүүх хурлын үеэр тэрэндэ химийн бодис (нейролептик) тарьдаг байһан тул тэрэ хэд хэдэн удаа ухаан алдаж байһан[1].
1982 оной 8 һарын суллагдһаныхаа дараа тэрэ цагаачлах эрхийнхээ төлөө тэмцлээ үргэлжлүүлһэн. Гэбэч 1983 оной 2 һарын тэрэнийг дахин баривчилж, хүйтэн зэвсэг хууль бусаар хадгалһан хэмээн гүтгэж 1.5 жил хорих ялаар шийтгэһэн[1].
АНУ руу цагаачилһан нь ба Лаутенбергын нэмэлтэ оруулалга
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]1987 ондо тэрэ АНУ-ын Конгресст зориулж «ЗХУ-д шажанай байдал» гэһэн илтгэл бэлтгэһэн. Тэрэ илтгэлийг Конгресст уншиж сонирхуулһан бөгөөд Перчаткиныг АНУ-ын Төрийн нарийн бичгийн дарга Джордж Шульц[2] болон АНУ-ын Дээд шүүхийн дарга Уильям Ренквист нартай уулзахыг урьһан[2]. 1988 оной 5 һарын АНУ-ын Ерөнхийлөгч Рональд Рейган Москвад айлчлах үеэр Перчаткин зөвлөлтийн протестантуудын төлөөлөгч болж 40 хүний бүрэлдэхүүнтэй төлөөлөгчдийн бүрэлдэхүүнд тэргүүн хадагтай Нэнси Рейган-тай уулзахаар уригдаж байһан[8].
1988 оной 7 һарын 26-ндэ Перчаткин гэр бүлийн хамт АНУ руу цагаачилһан[8][1]. 1988 оной 8 һарын 4-ндэ тэрэ АНУ-ын Конгресст Зөвлөлт Холбоото Уласта сүсэгтнүүдийг геноцид хийж байгаа тухай үг хэлһэн[8][1][9]. Энэхүү хүчин чармайлтын үр дүндэ[10] 1989 ондо сенатор Фрэнк Лаутенберг-ийн нэрээр нэрлэгдһэн «Лаутенбергын нэмэлтэ оруулалга» батлагдһан. Энэ хууль хэрэгжиж эхэлһэн эхний 10 жилд 350 000 орчим шажанай дүрвэгсэд АНУ-д суурьшһан бөгөөд[8][3] 2010 он гэхэд энэ тоо 1 сая орчим хүндэ хүрэһөн юм[2].
АНУ дахь нийгмийн үйл ажиллагаа
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]АНУ-д амьдарч байхдаа Перчаткин хувийн веб сайт нээж, Христиан хүний эрхийн байгууллага ARRC (American-Russian Relief Committee)-ийг үүсгэн байгуулһан[1][2][11]. Мөн «Галан замууд» (орос: Огненные тропы) хэмээх автобиографийн номоо хэвлүүлһэн[1].
2025 оной зун Перчаткин болон тэрэний дэмжигчид АНУ-ын Төрийн департмент болон Олон улсын шажанай эрх чөлөөний АНУ-ын комисст (USCIRF) мэдүүлэг өгч, Украина ба Орос дахь пацифист-христианчуудыг хавчин шахаж байгаа тухай мэдээлһэн. Энэ хүрээнд тэрэ U4U хөтөлбөрийн дагуу украины пацифист-христианчуудад зориулж цагаачлалын тусгай квот нээхийг лоббидсон юм[12].
Дурсгал
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]Зөвлөлтийн алдартай диссидент Андрей Сахаров 1981 ондо бичһэн «Эрдэмтдийн хариуцлага» хэмээх нийтлэлдээ Борис Перчаткины нэрийг бусад улс төрийн хоригдлуудын хамт шууд дурдһан байдаг[13].
Эх сурвалж
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Островская, О. П. (2017). «Судьбы участников эмиграционного движения пятидесятников на дальнем востоке в 1970-1980-х гг.» (ru). Владивосток – точка возвращения: прошлое и настоящее русской эмиграции (Дальневосточный юридический институт МВД РФ): 65—70. Архивировалһан 26 юһэ һара 2023 оной.
- 1 2 3 4 5 Романович, Михаил (2023-09-26). Правозащитник, Борис Перчаткин, смертельно болен (ru).
- 1 2 Семенова, Виктория (2020-01-03). Борис Перчаткин — о том, как помогал верующим из СССР попасть в США (ru).
- 1 2 Он спас 1 млн человек. Сегодня они не могут собрать ему на операцию. Как же так? (ru) (2023-09-26). the original on 2023-09-26 үдэрһөө архивлагдаһан. 2026-07-30 үдэртэ хандаһан.
- ↑ Zenon Snylyk (1977-10-09). «Dissidents fast across USSR» (en). The Ukrainian Weekly (Ukrainian National Association) LXXXIV (222): 2. Архивировалһан 26 юһэ һара 2023 оной.
- ↑ Андрей Дементьев (2011). «АВЕН-ЕЗЕР. Евангельское движение в Приморье 1898-1990 годы» (ru). Русский остров (Русский остров): 213. Архивировалһан 25 юһэ һара 2023 оной.
- 1 2 Chronology of Soviet Dissidence: January 1970 through December 1982
- 1 2 3 4 Гура, В. О. (2018). «Історія та есхатологічні мотиви релігійної еміграції пізніх протестантів із СРСР 1987–2017 рр.» (uk). Гілея: науковий вісник (135): 171—175. ISSN 2076-1554.
- ↑ Foto - Boris Perchatkin (ru) (2023-09-26).
- ↑ Виталий Футорный (2013-08-11). «25-летие начала исхода» (ru). Диаспора. Славянская общественная газета 16 (15): 9.
- ↑ United States Congress Commission on Security and Cooperation in Europe (2007). «Unregistered Religious Groups in Russia: Hearing Before the Commission on Security and Cooperation in Europe» (en). U.S. Government Printing Office.
- ↑ SlavicSac (2025-07-15). В США обсуждают защиту христиан из Украины и России (ru).
- ↑ Сахаров. Ответственность учёных (ru).
Гадаад холбоос
[Заһаха | үндэһэн бэшэгые заһабарилха]- Michael Rowe (2 January 2008). «The Soviet pentecostal emigration movement» (en). Religion in Communist Lands 11 (3): 337–339. doi:10.1080/09637498308431098.
- Catherine Wanner (January 2010). «Religion and Refugee Resettlement: Evolving Connections to Ukraine since World War II» (en). Canadian-American Slavic Studies (Brill Schöningh) 44 (1–2): 44–66. doi:10.1163/221023910X512796. ISSN 2210-2396.
- Special To the New York Times (1979-09-05). Soviet Pentecostals Meet Illegally and Form Council (en).