Словени уласай түрын дуулал

Zdravljica(Здравлица)-Словениин гүрэнэй дуун хадаа Франс Прешеренэй (1800—1849) шүлэгэй долоодохи строфа юм. Гимнэй хүгжэмые Станко Премрлу (1880–1965) зохёоһон байна.

Словениин гимн (буряад хэлэн дээрэ)

1. Нүхэд минь, үзэмэй һайхан шүүһэн Амтатай дарһан боложо үгөө, Тэрэ манай шуһа һэргээнэ, Зүрхэ ба нюдые баярлуулна, Бүхы зоболонгыг Тэрэ мүхөөжэ, Этигэл найдабари зүрхэндэ асаана!

2. Хэниие түрүүн баяртайгаар Магтан дуулахаб даа, ахайнууд! Бурхан манай газарые үршөөг, Словенын юртэмсэ бадаржа байг, Хамаг ахан дүүгэр, Хирэ зэргэ бидэ, Словен эхын хүбүүд бүгэдэ!

3. Тэнгэриһээ дайсад дээрэ Манай удамай аянга бууг; Үбгэд мэтэ сүлөөтэй, Словен гэр манай байг; Гарнуудаараа тэдэ Бүхы шүдхэлнүүдые Хүлеэһэ алдар таһалжа хаяг!

4. Нэгэдэл, жаргал, эб найрамдал Манада дахин эрьежэ ерэг; Славын бүхы үхибүүд Бүгэдэ гар гараа барилсаг, Эрхэ мэдэл Ба суу алдар, Урданайхи мэтэ манай болог!

5. Словен басагад, Бурхан таниие үршөөг, Гоо һайхан, сэбэр сэсэгүүд; Манай шуһанай басагад мэтэ Дэлхэй дээрэ басагад үгы; Танай хүбүүд, Шэнэ үеынхид, Дайсадай зүрхэ чичэрүүлэг!

6. Залуушуул, одоо танай түлөө Түлөөгэй хундага — та манай найдал; Түрэл гэртэхи дураниие Хорон ядаар бү үхөөгты; Мүнөө саг таниие, Бидэниие мэтэ, Эхэ ороноо хамгаалхаар урина!

7. Бүхы арадууд амар һууг лэ, Гэрэлтэ үдэрые хүлеэжэ, Наран дээгүүр ябахада, Хэрүүл тэмсэл дэлхэйһээ арилаг, Хүн бүхэн Сүлөө болог, Дайсад бэшэ, хүршэнэр болог!

8. Эсэстэнь, нүхэд минь, Өөһэдынгөө түлөө хундага үргэе, Бидэ нэгэдэжэ нүхэрлэбэбди, Зүрхэндөө һайхан бодолтой; Олон хоногто Мүнхэ байг Бидэ һайн хүнүүд бүгэдэ!

9. Дуранай амтатай хүлеэһэн Манай удамтай таниие холбог, Гэр бүлэ боложо нэгэдэгты, Одооһоо хойшо хэзээшье Басагад, хүбүүдэй Шэнэ үе Дайсадай нүхэд бү болог! Бурхан бидэниие, Хирэ зэргэ байнабди, Нэгэдэһэн нүхэд болгожо үршөөг!

Словениин гимн (словен хэлэн дээрэ)

Prijatlji, obrodile

so trte vince nam sladkó,

ki nam oživlja žile,

srcé razjásni in oko,

ki utopi

vse skrbi,

v potrtih prsih up budi!

2.

Komú narpred veselo

zdravljico, bratje! č'mò zapet'!

Bog našo nam deželo,

Bog živi ves slovenski svet,

brate vse,

kar nas je

sinóv slovenske matere!

3.

V sovražnike 'z oblakov

rodu naj naš'ga treši gróm;

prost, ko je bil očakov,

naprej naj bo Slovencov dom;

naj zdrobé

njih roké

si spone, ki jih še težé!

4.

Edinost, sreča, sprava

k nam naj nazaj se vrnejo;

otrók, kar ima Slava,

vsi naj si v róke sežejo,

de oblast

in z njo čast,

ko préd, spet naša boste last!

5.

Bog žívi vas Slovenke,

prelepe, žlahtne rožice;

ni take je mladenke,

ko naše je krvi dekle;

naj sinóv

zarod nov

iz vas bo strah sovražnikov!

6.

Mladenči, zdaj se pije

zdravljica vaša, vi naš up;

ljubezni domačije

noben naj vam ne usmŕti strup;

ker zdaj vás

kakor nas,

jo sŕčno bránit' kliče čas!

7.

Živé naj vsi naródi,

ki hrepené dočakat' dan,

da koder sonce hodi,

prepir iz svéta bo pregnan,

ko rojak

prost bo vsak,

ne vrag, le sosed bo mejak!

8.

Nazadnje še, prijatlji,

kozarce zase vzdignimo,

ki smo zato se zbrat’li,

ker dobro v srcu mislimo;

dókaj dni

naj živí

vsak, kar nas dobrih je ljudi!

9.

Ljubezni sladke spone

naj vežejo vas na naš rod,

v njim sklépajte zakone,

de nikdar več naprej od tod

hčer sinov

zarod nov

ne bo pajdaš sovražnikov!

Bog naj vse,

kar nas je,

živi tovarše združene!